نماز احتياط ايستاده را مىخواند يادش بيايد كه نماز را سه ركعت خوانده ، بايد نماز احتياط را تمام كند ، ونمازش صحيح است ، وبراي سلام زيادى سجده سهو بنمايد ، واگر موقعى كه دو ركعت نماز احتياط نشسته مىخواند يادش بيايد ، پس اگر قبل از ركوع أول يادش بيايد ، بايستد ونماز را مطابق كسرى كه دارد تمام نمايد ، واگر بعد از ركوع يادش بيايد نمازش باطل است . ( مسأله 1233 ) اگر بين دو وسه وچهار شك كند وموقعى كه دو ركعت نماز احتياط ايستاده را مىخواند ، پيش از ركوع دوم يادش بيايد كه نماز را سه ركعت خوانده بايد بنشيند ونماز احتياط را يك ركعتي تمام كند ، وبراي سلام زيادى سجده سهو بنمايد . ( مسأله 1234 ) اگر در بين نماز احتياط بفهمد كسرى نمازش بيشتر يا كمتر از نماز احتياط بوده ، چنانچه نتواند نماز احتياط را مطابق كسرى نمازش تمام كند ، بايد آن را رها كند ، ودر اين صورت اگر ممكن باشد كسرى نماز را بجا آورد واگر ممكن نباشد ، نماز را دوباره بخواند ، مثلا در شك بين سه وچهار اگر موقعى كه دو ركعت نماز احتياط نشسته را مىخواند ، يادش بيايد كه نماز را دو ركعت خوانده ، چون نمىتواند دو ركعت نشسته را به جاى دو ركعت ايستاده حساب كند ، بايد نماز احتياط نشسته را رها كند ، پس اگر قبل از ركوع أول نماز احتياط يادش آمده بود بايد كسرى نمازش را بخواند واگر بعد از آن بوده بايد نماز را دوباره بجا آورد . ( مسأله 1235 ) اگر شك كند نماز احتياطى را كه بر أو واجب بوده بجا آورده يا نه ، چنانچه وقت نماز گذشته به شك خود اعتنا نكند ، واگر وقت دارد ، در صورتي كه بين شك ونماز زياد طول نكشيده وكارى هم مثل رو گرداندن از قبله كه نماز را باطل مىكند انجام نداده ، بايد نماز احتياط را بخواند . واگر كارى كه نماز را باطل مىكند بجا آورده ، يا بين نماز وشك أو زياد طول كشيده اعتنا به شك ننمايد . ( مسأله 1236 ) اگر در نماز احتياط ، ركنى را زياد كند ، يا مثلا به جاى